Ryzyka strategiczne
Ryzyko związane ze zmianami w preferencjach konsumentów mają swoje źródło głównie w dwóch obszarach:
- substytucji farb dekoracyjnych innymi produktami, takimi jak tapety, lamele i inne okładziny ścienne,
- ewolucji trendów konsumenckich oraz niedostosowaniu oferty produktowej Grupy do nowych oczekiwań rynku.
W kontekście ryzyka substytucji Grupa od lat obserwuje to zjawisko, które na rynkach jej działalności ma niewielkie nasilenie. Niskie zagrożenie tym ryzykiem wynika głównie z trzech poniższych czynników:
- Korzystanie przez konsumentów z substytutów wiąże się z poniesieniem wyższych nakładów inwestycyjnych na realizację zmiany wyglądu wnętrza. Substytuty są chętniej wykorzystywane przez projektantów i dekoratorów wnętrz, którzy współpracują z zamożniejszymi klientami. Farby nadal pozostają najtańszym i najpowszechniejszym sposobem na zmianę aranżacji wnętrza.
- Korzystanie z substytutów wiąże się często z koniecznością zatrudnienia fachowca do aplikacji lub montażu substytutów, ewentualnie posiadaniem przez użytkownika końcowego stosownych umiejętności remontowych do samodzielnej aplikacji produktów. To równocześnie generuje dłuższy czas i większe koszty potrzebne na realizację inwestycji. Farby nadal pozostają najłatwiejszym sposobem samodzielnej realizacji zmiany wystroju wnętrza.
- Zastosowanie substytutów wiąże się często z całościową zmianą charakteru wnętrza – determinuje styl dekoracyjny pozostałych elementów. Farby w tym obszarze pozostają mniej inwazyjne i dają szerszą możliwość dostosowania się do już istniejących elementów wnętrza (oświetlenie, meble, podłoga, etc.). W ten sposób proporcja koniecznych nakładów do końcowych efektów pozostaje zdecydowanie na korzyść farb dekoracyjnych.
W ocenie Grupy zjawisko substytucji będzie miało stałe miejsce na rynku, jednak skala i ryzyko z nim związane pozostaje na niskim poziomie.
W kontekście ryzyka zmiany trendów konsumenckich Grupa ocenia to zjawisko jako bardziej dynamiczne, ale jednocześnie relatywnie łatwe do monitorowania. Zmiany megatrendów konsumenckich dotykają praktycznie wszystkich branż i kategorii produktowych i w związku z tym istnieje wiele opracowań i źródeł wiedzy na ten temat. Z pespektywy Grupy kluczowe wymiary na jakich dochodzi do ewolucji trendów konsumenckich skupiają się na obszarach powiązanych z:
- większą wrażliwością konsumentów na zdrowie ich rodzin i ekologię,
- designem, a więc w przypadku Grupy kolekcjami kolorystycznymi znajdującymi się w ofercie,
- cechami i atrybutami produktów takimi jak: jakość produktów, właściwości użytkowe i aplikacyjne, itd.
Ze względu na prowadzony monitoring potrzeb i preferencji konsumentów oraz zdolności operacyjne Grupy, obszar zmiany trendów konsumenckich jest postrzegany przez Grupę raczej jako szansa do budowania przewagi konkurencyjnej niż jako ryzyko. Dzięki szybszemu i zwinniejszemu dostosowywaniu się do zmieniających się trendów, Grupa może szybciej niż bezpośrednia konkurencja dostosowywać się do nowych uwarunkowań na lokalnych rynkach.
Ryzyko powiązane z konkurencją polega na niewłaściwej ocenie zmian w otoczeniu konkurencyjnym Grupy – procesów konsolidacyjnych lub wejścia na rynek nowych firm, które mogą doprowadzić do utraty udziałów na rynkach, na których działa Grupa.
Spółki z Grupy prowadzą działalność w otoczeniu silnie konkurencyjnym. Na kluczowych dla Śnieżki rynkach funkcjonują od dłuższego czasu:
- duże międzynarodowe firmy,
- podmioty o zasięgu lokalnym.
Relatywnie wysokie bariery wejścia na rynek powodują, że rozpoczęcie działalności przez nowych producentów wymagałoby dużych nakładów finansowych. Najbardziej prawdopodobnym scenariuszem na pojawienie się nowego gracza na rynku czy na istotne zmiany w układzie sił może być akwizycja. Według posiadanych przez Grupę informacji, w 2024 roku nie miała miejsca żadna transakcja fuzji lub przejęcia na kluczowych rynkach działalności Grupy, która w sposób zasadniczy wpłynęłaby na strukturę udziału w rynku.
Stałym elementem działalności Grupy jest monitoring działań innych podmiotów na wszystkich kluczowych rynkach. Ograniczanie ryzyka związanego z działaniami konkurencji realizowane jest poprzez odpowiednio zaplanowane inwestycje oraz działania marketingowo-sprzedażowe, mające wspierać budowanie udziałów i rozpoznawalności marek oraz sprzedaż produktów z oferty Grupy.
Na ryzyka powiązane ze zmianami technologicznymi składają się:
- ryzyko konieczności zmiany receptury produktów, które może wynikać m.in. z niedostępności lub braku efektywności surowców produkcyjnych, konieczności zmiany parametrów produktów, odpowiadających na zmieniające się preferencje klientów oraz ze zmian wymogów prawnych dotyczących składu produktów i ich wpływu na środowisko
Konsekwencją materializacji ryzyka konieczności zmiany receptury produktów może być brak możliwości produkcji lub nieefektywna produkcja określonych wyrobów, produkcja wyrobów niekonkurencyjnych – niespełniających oczekiwań konsumentów czy brak możliwości produkcji i sprzedaży wyrobów niespełniających norm prawnych.
Grupa zarządza tym ryzykiem poprzez ciągłe udoskonalanie jakości produktów oraz aktywne poszukiwanie zamienników surowców. Grupa posiada własne Centrum Badań i Rozwoju (CBiR), którego celem jest opracowywanie receptur i wdrażanie nowych wyrobów oraz rozwiązań technologicznych, przekładających się na wysoką jakość produkowanych wyrobów i ich bezpieczeństwo dla klientów i środowiska.
- ryzyko utraty efektywności procesów produkcyjnych i technologii produkcji, które może zmaterializować się w wyniku braku inwestycji (dług technologiczny) i zmian procesów produkcyjnych
Konsekwencją utraty efektywności procesów produkcyjnych mogą być wyższe jednostkowe koszty produkcji, a w efekcie niższa rentowność. Grupa zarządza ryzykiem utraty efektywności procesów produkcyjnych poprzez ciągły monitoring wydajności, rentowności i dynamiki produkcji, monitoring efektywności kosztowej oraz postępu technologicznego w branży.
W celu przeciwdziałania powstawaniu tzw. długu technologicznego i, w efekcie, utracie efektywności procesów produkcyjnych Grupa od lat stosuje przyjętą politykę inwestycyjną, według której poziom wydatków inwestycyjnych (CAPEX) jest równoważony poziomem amortyzacji.